وطن یعنی بدن قطعه قطعه شده ی جوان آذربایجانی برای دفاع از خاک ایران در آذر ۱۳۲۵

دست درازی به خاک و مام میهن عزیز، در هر برهه ای از تاریخ، هرقواره و عنوانی که داشته باشد، نه جای مذاکره دارد نه اغماض! هنوز خاک خرمشهر عزیز، مرطوب است؛ مرطوب از خون پاک شهیدان دفاع مقدس؛  ملت بزرگوار ایران، در گاهشمار خود، حماسه های  ۳ خرداد و ۲۱ آذر را صرفا با عینکِ وفاق و اتحاد ملی خواهند نگریست. پرتو پُرتوان همین اتحاد، می تواند چشم هر شور چشم به خاک ایران عزیز مان را کور کند و جرات جسارت از آنان بگیرد؛ تا دیگر بار، دست، زبان و پای خود را به سمت منابع، فرهنگ و خاک ایران عزیزمان دراز نکنند!  صحبت از تمامیت ارضی ایران است و خاک گهربار آن؛ صحبت از منابع و منافع ملی مملکت است.

صحبت از ملت نازنین  ایران است.

  وفاق و غیرت ملت نازنین ایران یعنی :  همان پیری که به میدان دفاع از خاک ایران رفت و  با موج خمپاره ای  به منزلش بازگشت؛  او آمد و پسرش اعزام شد، پیکر مطهر پسر، مفقود شده اما…

پدر منتظر است و سالهاست که اجازه ی تعویض قفلِ از کار افتاده ی درب منزلش را به کسی نداده.

او هر روز جمله ای را  تکرار می کند : «پسرم کلید همین قفل را دارد؛ دوست ندارم وقتی برگشت، پشت در بماند !»

وطن یعنی بدن قطعه قطعه شده ی جوان آذربایجانی برای دفاع از خاک ایران در آذر ۱۳۲۵

وطن همان مادری ست که ایستاده مُرد، وقتی چهار فرزند خود را زیر تانک های فرقه ی ضاله ی دموکرات دید! اکنون نیز،  ما فرزندان ایران در آذربایجان، خواستار و منتظر خشکیدن کامل ریشه های وطن فروشیِ خیانت پیشگان هستیم.

در« ۲۱ آذر» سالروز نجات آذربایجان از چنگال اهریمنی استعمار، ضمن گرامی داشت همه ی شهیدان راه وطن،

تمنّای عاجزانه ی ما از مسئولین محترم فرهنگی و مراجع تصمیم گیر در بدنه ی دولت،  جای دادن این روز حماسی در تقویم رسمی ایران می باشد.